Od-nowa - pierwszy etap zmiany wystawy stałej

Przebudowę wystawy stałej zaczęliśmy od przestrzeni, w której prezentujemy obrzędy wiosenne. Odnosząc się do świadectw życia z przeszłości, próbujemy nie tyle opowiedzieć, jak było, ale poszukać znaczeń, które mogą dzisiaj ożywić nasze myślenie.

Z tych poszukiwań wyrósł centralny punkt Od-nowy: drzewo. To suchy świerk, przywieziony z Karkonoszy, który w Muzeum na powrót zielenieje i z impetem wbija się w niezwykły nieboskłon – pod wpływem tej siły betonowe sklepienie przemieniło się w pola uprawne.

Ziemia w miejscu sufitu? Tak, wszystko tu żyje, zmienia się, przeobraża i prowokuje niedokończoną formą – przezwyciężenie zimowego odrętwienia wymaga przecież wielkiej energii. Staramy się ją pobudzić za pomocą znaków zapomnianych, jak i znanych, tajemniczych, jak i rozpoznawalnych.

Zaczęliśmy od jajka. Poświęcona mu część wystawy „Parę jajek podarujcie” to opowieść o pisance jako darze. Odkrywamy nazwy miejscowości, z których pochodzą pisanki, odczytujemy zapisane na jajkach życzenia, docieramy do kodów zawartych w kolorach i motywach. Pomaga w tym szkło powiększające, dzięki któremu zwiedzający ma szansę z bliska dostrzec misterny kunszt pokrywających jajka zdobień. Wyostrzenie spojrzenia pozwala wyraźniej zobaczyć to, co „gołemu oku” może umknąć. Budzi w nas naturę odkrywcy i poszukiwacza.

A jest tu tyle do odkrycia! Kilkaset wybranych pisanek daje wyobrażenie o skali naszej kolekcji (największej w Polsce – ponad 8 tys. zdobionych jaj). Po raz pierwszy prezentujemy na wystawie pisanki spoza terenu Polski – z najstarszą pisanką monasterską z 1880 roku – unikatowym dziełem sztuki niemal jubilerskiej.

Co dalej? (więcej)

Galeria: