Angierka

5977/MEK
Płaszcz kobiecy tzw. angiera, Małszyce, powiat Łowicz, województwo łódzkie,
Wykonany w 1890 roku, zakupiony w 1930 roku.

Płaszcz uszyty z pomarańczowej, kraciastej tkaniny wełnianej domowego wyrobu o wełnianej osnowie i wątku, grubo watowany, podszyty czerwoną flanelą bawełnianą. W talii wcięty, dołem rozkloszowany, ma tył skrojony z sześciu rozszerzających się części. Zapinany na guzik i trzy haftki. Długość 110 cm.

Charakterystyczne kraciaste angiery (angierki), były zimowym, wierzchnim okryciem kobiet w łowickim na przełomie XIX i XX wieku. Płaszcze te szyli krawcy z materiału wełnianego tkanego przez kobiety na domowych krosnach. Ocieplali je wełną lub watoliną. Niektóre miały mały kołnierzyk. Poniżej talii pięknie rozkloszowane, u dołu były bardzo szerokie (prezentowana ma 5 metrów szerokości). Początkowo robiono je z samodziału o tle czerwonym, później upowszechniły się angiery o tle pomarańczowym.
Zimą, oprócz angierek, Łowiczanki nosiły też kożuchy oraz tzw. futra. Te ostatnie, również watowane, pokryte granatowym lub czarnym suknem fabrycznym, naszywano ozdobnymi taśmami i podszywano na brzegach białym barankiem. Futra i kożuchy były kosztowne, miały je bogatsze gospodynie. Angierki, szyte z materiału domowego wyrobu, bez dodatkowych zdobin, były tańsze, dostępne także dla mniej zamożnych kobiet.
Wszystkie te zimowe okrycia wyszły z użycia w latach 20. XX wieku wyparte przez naramienne, fabryczne chustki kraciaste.

Prezentowana angiera jest jednym z najcenniejszych eksponatów w liczącej około 100 obiektów kolekcji strojów łowickich znajdującej się w Muzeum Etnograficznym w Krakowie.

Oprac. Elżbieta Pobiegły
 

Galeria: