Lalka

Lalka przedstawia dziewczynkę krojącą chleb. Wykonał ją  w 1895 roku Jan Wszołek. Z karty katalogu inwentarzowego dowiadujemy się, że był „chłopem samoukiem”, mieszkał w Rozembarku koło Gorlic. Figurę, wysoką na 52 cm, wyrzeźbił w miękkim drewnie i pomalował farbami olejnymi. Wtórnie przymocowano ją do drewnianej podstawy. Do zbiorów podarowana została przez Władysława Florczyka w 1934 roku, posiada numer inwentarzowy 6177/MEK.

Dziewczynka stoi ubrana w żółtą sukienkę do kolan, w lewej ręce pod pachą trzyma okrągły jasnobrązowy bochenek chleba a w prawej nóż. Ma okrągłą główkę, krótkie zmierzwione włoski i uśmiechniętą, pucułowatą buzię o naturalnej karnacji. Jej wesoły wyraz twarzy przypomina buzie pogodnych, barokowych aniołków, wzlatujących nad ołtarzem w niejednym wiejskim kościele. Strój lalki jest skromny, z kilkoma szczegółami: niebieski kołnierz z czerwonym szlakiem, czerwona lamówka dokoła krótkich rękawów oraz czerwona taśma i frędzle wzdłuż dolnego brzegu sukienki.

O tym, że przez wiele lat lalka ta służyła jako ulubiona zabawka, świadczy jej stan zachowania. Nogi i nos są utrącone, a polichromia na powierzchni rąk i włosów prawie w całości starta. Można sądzić, że była ukochaną i często przytulaną zabawką być może nie jednej córki i wnuczki Jana Wszołka.

opracował Grzegorz Graff

napisz do nas: