Obrazek odpustowy

74444/ 1-2 MEK Obrazek odpustowy (12,5x10 cm) przedstawiający Matkę Boską Częstochowską, otoczony wiankiem (ok. 35x27 cm) wykonanym z papieru, szkła, folii aluminiowej, drutu i taśmy metalowej, techniką mieszaną.
Obrazek zakupiony został około 1934 r. w Częstochowie, wianek wykonała w latach 70/80 XX. wieku Eleonora Jurczak z Tokarni. W 1998 r. obrazek został podarowany do MEK przez mieszkańca Tokarni.

Obrazek odpustowy owalny, z wypukłym szkłem. Na czarne tło naklejony jest wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej, wykonany na papierze techniką chromolitografii, wycięty z obrazka dewocyjnego wzdłuż linii konturu. Matka Boska ukazana jest konwencjonalnie, w płaszczu i bogato zdobionej ornamentem roślinnym i lamówkami sukni. Twarz Marii jest jasnobrązowa, z dwoma bliznami na prawym policzku. Prawą rękę przykłada do piersi. Na lewej trzyma Dzieciątko Jezus z zamkniętą księgą, błogosławiące. Głowy obu postaci otoczone są nimbami, zwieńczone koronami podtrzymywanymi przez anioły. W dolnej części napis: „Matka Boska Częstochowska”, częściowo przysłonięty girlandą z kremowych i jasnoczerwonych (obecnie wyblakłych) kwiatków. Wokół obrazka, pod szybą, umieszczona jest papierowa lamówka koloru złotego, wytłaczana i wycinana w ząbki.
Według rodzinnej tradycji, obrazek zakupiony został w 1934 roku w Częstochowie, w czasie pielgrzymki dziękczynnej, którą babka ofiarodawcy odbyła po narodzinach syna.

Obrazek tworzy zespół z wiankiem, stworzonym z kwiatów o wielu płatkach wykonanych z folii aluminiowej w kolorach: różowym, czerwonym, błękitnym, żółtym i srebrnym. Wianek wykonała w latach 70/80 XX wieku ciotka darczyńcy, Eleonora Jurczak z Tokarni, ceniona bibułkarka i hafciarka, zdobywczyni wielu nagród w konkursach na ozdoby bibułkowe (zm. w 1992 r.).
Pamiątka z pielgrzymki do Częstochowy wisiała w domu rodzinnym ofiarodawcy do 1998 roku. W ostatnich latach dom pochodzący z 1915 r. zamieszkiwany był przez jego matkę oraz jej dwie niezamężne siostry - między innymi wspomnianą Eleonorę Jurczak. Do samego końca zachował się tradycyjny wystrój wnętrza. Po śmierci ostatniej mieszkanki w czerwcu 1998 r., dom został przez rodzinę przeznaczony do rozbiórki. Wiele elementów jego wyposażenia trafiło wtedy do zbiorów Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Kolekcja uzupełniona została dokumentacją fotograficzną istniejącego wtedy jeszcze domu i notatkami z terenu, które znalazły się w muzealnym archiwum.

Opracowała: Beata Skoczeń-Marchewka