Bałałajka - czerwiec 2

9714/MEK Bałałajka, Rosja, 1916 rok, dar Adama Wrzoska, drewno, ornament intarsjowany, struny metalowe, dł. 62 cm, pełną konserwację przeprowadziła w MEK Czesława Zamorska – Orwicz.

Bałałajka jest ludowym instrumentem muzycznym używanym najczęściej do indywidualnego muzykowania. Znana jest w krajach Europy wschodniej, głównie w Rosji i Ukrainie, rzadziej Białorusi. Do ludowego instrumentarium wprowadzona została w 2 połowie XVII wieku, a już pod koniec XIX wieku coraz częściej wypierana była przez harmonię.

Charakterystyczną cechą jej budowy jest trójkątny kształt pudła rezonansowego. Występowała ona w kilku wielkościach. Posiadała zwykle trzy struny metalowe, z których dźwięk wydobywano szarpiąc je palcami prawej ręki.

Prezentowana tu bałałajka jest jednym z czterech tego typu instrumentów jakie posiada w swoich zbiorach Muzeum Etnograficzne w Krakowie. Jej piękna intarsja, co bardzo rzadkie, zawiera także datowanie. Została ona podarowana przez profesora Adama Wrzoska (1875 – 1965) lekarza, historyka medycyny, przez pewien czas związanego z Uniwersytetem Jagiellońskim.
 

Napisz do nas!

Galeria: