Obraz Katarzyny Gawłowej "Ślub" / sierpień 2

52679/MEK – obraz „Ślub”; namalowany temperami na płycie pilśniowej, obramowanej drewnianymi polichromowanymi listewkami; wymiar: 60x55,5 cm.; Zielonki, województwo małopolskie; wykonała Katarzyna Gawłowa, 1976 rok; zakup od malarki w 1976 roku.

Obraz przedstawia w dolnej części parę krakowiaków klęczących przed udzielającym im ślubu kapłanem ubranym w sutannę, komżę i zieloną stułę. Młodzi są odziani w stroje krakowskie. Pan młody ma kaftan z czerwonymi chwastami i guzikami, a panna młoda - trzy sznury korali, wieniec ze wstążkami, bogato zdobiony gorset i fartuch w kwiecisty deseń. Duchowny łączy dłonie nowożeńców. W tle widnieją gałązki z kwiatami. W górnej części obrazu został ukazany fragment wnętrza świątyni, w której rozgrywa się scena. Są to dwa ostrołukowe okna, a także przedstawiony symbolicznie ołtarz. Poziomy pas białego obrusu dzieli kompozycję na dwie strefy. Na ołtarzu stoi żółta promienista monstrancja, a po bokach – po trzy świece. Powyżej widnieje ukwiecony obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem podtrzymywany przez dwa anioły. Pod oknami stoją doniczki z kwiatami. Karnacja postaci jest biała, detale zaznaczono skrótowo, barwy są czyste i jaskrawe. Tło jest jednolicie ugrowe.  Ciemnoróżowe obramowanie zdobią zielone listki i białe kwiaty.

Obraz można uznać za charakterystyczny dla twórczości Katarzyny Gawłowej (1896-1982). Malarka urodziła się i prawie całe życie mieszkała w Zielonkach pod Krakowem, gdzie pracowała na roli. Sprzedawała też nabiał i jarzyny na miejskim targu. Wnętrze swojego domu ozdobiła namalowanymi świętymi postaciami, kwiatami, sylwetkami zwierząt. Jej pełne uroku malarstwo zostało odkryte, gdy miała już 77 lat. Używała kartonu, dykty i płyt pilśniowych. Tematy prac czerpała z życia wsi, własnej wyobraźni, chętnie także malowała obrazy o tematyce sakralnej. Wolną przestrzeń na swoich kompozycjach wypełniała ptakami, kwiatami, końmi. Na obrazach umieszczała przyśpiewki, wierszyki, lub krótkie komentarze. Do jej ulubionych tematów należały sceny rodzajowe z wizerunkami ludzi w strojach krakowskich. Krakowiaków ukazywała podczas procesji Bożego Ciała, na licznych obrazach przedstawiających ślub lub wesele. Sama też chętnie portretowała się w stroju ludowym. 

W 1977 roku w Muzeum Etnograficznym w Krakowie uroczyście otwarto wystawę jej malarstwa. Zaprezentowano ponad 150 obrazów z kolekcji muzeum i ze zbiorów prywatnych. Malarka przybyła w krakowskim gorsecie, na który narzuciła chustę. Była zawstydzona i zarazem szczęśliwa, bo wernisaż przypominał weselną uroczystość. Gościom przygrywała kapela z Zielonek. Na nakrytym białymi obrusami „paradnym” stole ozdobionym kwiatami stały kosze pełne cukierków i pierników, piętrzyły się pączki i ciasta, w karafkach i dzbanach mieniły się różnobarwne napitki.

Napisz do nas!