Rozpisana na wiele głosów opowieść o Muzeum Etnograficznym w Krakowie, oglądana przez pryzmat ludzi, zdarzeń, anegdot, obiektów z muzealnej kolekcji. Jak przystało na żywo opowiadaną historię, mieszają się tu wątki i porządki czasowe, jest miejsce na dygresje i subiektywne wspomnienia. To etnograficzne spojrzenie na Muzeum. Spojrzenie od środka, wywołujące obraz poskładany z archiwalnych i współczesnych fotografii, fragmentów korespondencji, urywków świadectw, intuicji, zapadających w pamięć epizodów.

Przystępując do pracy nad tą książką, z góry wykluczyliśmy możliwość napisania jednej tylko opowieści. Bo czy założyciele MEK – ludzie różnych profesji i wielu pasji  - tworzyliby monografię, czy może raczej opowiedzieliby historię utkaną z wydarzeń, emocji, przeżyć, opinii? I czy forma polifoniczna, niejednorodna, nie jest bliższa heterogeniczności naszej kolekcji, jak i wreszcie dzisiejszym czasom?