Raslila to taneczne misterium ludowe poświęcone Krisznie, wcieleniu boga Wisznu. Powstało prawdopodobnie w XVI wieku w okolicach miasta Wrindawan położonego w regionie Bradż na północnym zachodzie Indii. Pierwszy człon nazwy, rasa, odnosi się do estetycznej rozkoszy wywoływanej przez ten spektakl. Drugi, lila – do boskiej gry symbolizowanej tu przez wypełnione zabawą spotkania Kriszny z ludźmi, zwierzętami i innymi ziemskimi stworzeniami.

Rasa – kategoria estetyczna, bez której nie sposób zrozumieć indyjskiego teatru, dramatu i tanecznych misteriów. Dosłownie znaczy ‘sok’, ale też ‘smak’, ‘esencja’. Określa uczucia, czy raczej stany emocjonalne, które aktor powinien wzbudzić u widza. Natjaśastra (Księga tańca), klasyczny indyjski traktat poświęcony sztuce dramatu i tańca przypisywany mędrcowi o imieniu Bharata, wymienia osiem typów odczuć (rasa), którym odpowiada osiem ludzkich uczuć (bhawa). Najwyższą ze wszystkich rasa jest erotyczna miłość (śringara), która pod wpływem łaski przekształca się w odczucie mistyczne. Tę właśnie rasa oddaje taniec Kriszny i Radhy.


Powrót do menu głównego