Wraz z nastaniem pory zimowej młode niezamężne wieśniaczki podjęły rytuał ofiarny dla bogini Katjajani w nadziei, że ta zechce skłonić ku nim serca wybrańców. Trwało to cały miesiąc; ostatniej nocy podczas pełni księżyca przybył nad staw Kriszna i widząc kąpiące się kobiety, porwał ich stroje i ukrył na drzewie kadamba. Nie pomogły prośby wieśniaczek, aby im je zwrócił. Kriszna nakazał im wyjść z wody i odebrać odzienie. Gdy kobiety wyszły, zasłaniając się rękami, Kriszna rzekł: „Skoro powziąwszy ślub, nagie zanurzyłyście się w wodzie, co jest zniewagą wobec boga wód Waruny, złóżcie teraz dłonie nad głowami i kłaniając się dla odpuszczenia grzechu, przyjmijcie swe suknie”. Tak też uczyniły, ku uciesze Kriszny, posłuszne wieśniaczki.

Kriszna poślubił także wiele tysięcy innych kobiet, z którymi miał mnóstwo dzieci. Dzięki swej cudownej mocy nie zaniedbywał żadnej z nich; potrafił zadowolić wszystkie swe małżonki równocześnie. Według podań i mitów Kriszna po wypełnieniu swych ziemskich zadań (do najważniejszych należało zabicie wuja Kansy, który uzurpował sobie prawo do tronu Mathury oraz zabicie straszliwego węża Kaliji, demona jaskini ukrywającego w pieczarze pasterzy wraz z bydłem) powrócił do boskiego kształtu i połączył się z najwyższą istotą – Wisznu.


Powrót do menu głównego